Medycyna Rodzinna Wejherowo
PARTER
 
 
 
   
Bóle kręgosłupa
Nadciśnienie tętnicze

 

   
 

Bóle kręgosłupa to poważny problem zawodowy , społeczny i leczniczy. Jak wykazują badania statystyczne, cierpi na nie ok.80% dorosłych. Aż 75% odczuwa dolegliwości w okolicy krzyżowej, 20% - na bóle kręgosłupa szyjnego.

Bóle kręgosłupa w jednakowym stopniu dotykają ludzi wykonujących ciężką pracę fizyczną jak i pracowników umysłowych. Szczególnie predysponowane są osoby pracujące w zawodach wymagających utrzymywania postawy wymuszonej. Dotyczy to chirurgów, stomatologów, mechaników samochodowych, osób pracujących w pozycji siedzącej, obsługujących komputery, kierowców. Coraz częściej u ambitnych, aktywnych zawodowo biznesmenów żyjących na „wysokich obrotach” w ciągłym stresie.

Otyłość, siedzący tryb życia i brak ruchu, niefizjologiczny, krępujący ruchy ubiór i obuwie, życie w ciągłym stresie (napięcie mięśniowe), nieprawidłowe wykonywanie codziennych czynności, to czynniki zależne od nas, które predysponują do powstawania bólów kręgosłupa, Tzw. zła higiena kręgosłupa. W wyniku przeciążeń, niewłaściwego lub gwałtownego ruchu, powtarzających się mikrourazów u osób predysponowanych, może dojść do uszkodzenia kręgosłupa.

 

Leczenie zespołu bólów krzyża:

  • faza ostra (czas trwania od kilku dni do 2 tygodni) - leczenie przeciwbólowe i rozluźniające mięśnie
    • fizykoterapia
    • czyli okłady, termofor, lampy rozgrzewające
    • ułożenie: na plecach

     

  • faza podostra (czas trwania 1-4 tygodni) Chory odczuwa dyskomfort, ale ból pojawia się sporadycznie.
    • fizykoterapia
    • pole magnetyczne, prądy interferencyjne, a w bólu zlokalizowanym - laseroterapia
    • dobre efekty – masaż klasyczny
    • zabiegi wykonujemy odpłatnie w NZOZ „Medycyna Rodzinna”

     

  • faza rekonwalescencji (czas trwania ok. 1 miesiąc). Dolegliwości nieznaczne.
    • ćwiczenia wzmacniające mięśnie kręgosłupa

W przypadku bólów kręgosłupa, sukces leczniczy nie jest możliwy bez pełnej współpracy pacjenta i lekarza.

 

 

   
 

Nadciśnienie tętnicze i jego powikłania narządowe są jedna z najczęstszych przyczyn chorób i zgonów w populacji ludzkiej, a zmniejszenie ich liczby to najważniejsze z zadań stojących przed współczesną medycyną. Jest to „skrytobójca”, gdyż większość ludzi z nadciśnieniem pozostaje bezobjawowa i nieświadoma swojego problemu.

Badania epidemiologiczne wykazały związek pomiędzy nadciśnieniem a udarem mózgu, chorobą wieńcową, chorobą nerek, niewydolnością mięśnia sercowego oraz migotaniem przedsionków. Leczenie jest długotrwałe!!!

W Polsce na nadciśnienie tętnicze choruje ponad 8 mln. osób w wieku powyżej 15 lat. Około 2,5 mln. ludzi nie wie, że choruje na nadciśnienie. Tylko 12% pacjentów jest leczona skutecznie.

Nadciśnienie tętnicze jest oprócz otyłości, palenia tytoniu, cukrzycy i podwyższonego poziomu cholesterolu głównym czynnikiem tzw. ryzyka sercowo-naczyniowego.

Jak mierzyć ciśnienie i jakie ciśnienie krwi jest prawidłowe.

Prawidłowe ciśnienie krwi poniżej 140/90 mierzone w gabinecie lekarskim. Przy samodzielnym pomiarze ciśnienia krwi w domu, powinno być mniejsze niż 135/85. Jak ? Dokładny aparat ma podstawowe znaczenie dla wszystkich pomiarów krwi.

W trakcie pomiaru ciśnienia krwi pacjent powinien być rozluźniony. Pomiar powinno się wykonywać w cichym pomieszczeniu, o krótkim okresie odpoczynku. Lęk powoduje wzrost ciśnienia krwi nawet o 30 mm Hg i większy.

Reakcją alarmową na lekarza powszechnie nazywa się efektem białego fartucha. W czasie pomiaru ciśnienia krwi niezbędne jest podparcie ramienia, gdyż w przypadku ramienia wyprostowanego i nie podpartego, ciśnienie rozkurczowe (dolne) może wzrosnąć nawet o 10%.

Ramię (i przedramię) musi się znajdować na poziomie serca, czyli połowy długości mostka. Opuszczenie ramienia poniżej poziomu serca prowadzi do zawyżenia ciśnienia a uniesienie ramienia do zaniżenia tych wartości.

Pierwszy pomiar powinno się wykonywać na obu ramionach. W przypadku samodzielnych pomiarów, może dojść do przejściowego wzrostu ciśnienia skurczowego, wskutek pracy mięśni przy napełnianiu mankietu.

Samodzielne pomiary ciśnienia krwi.

Powinno się zalecać kupowanie tylko takich aparatów, które mają odpowiedni certyfikat. Zaleca się używanie aparatów mierzących ciśnienie krwi na ramieniu. Do aparatów nadgarstkowych należy podchodzić z rezerwą.

Nierozpoznane nadciśnienie może prowadzić do zaniechania właściwego leczenia i narażenia pacjenta na powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego. Pamiętać należy, że ciśnienie mierzymy przed zażyciem leków.

Leczenie niefarmakologiczne (zmiana stylu życia) stanowi nieodłączny element terapii nadciśnienia a dołączenie farmakoterapii nie zwalnia od zalecenia równolegle leczenia niefarmakologicznego.

W skład leczenia niefarmakologicznego wchodzi przede wszystkim :

  • redukcja nadwagi
  • ograniczenie spożycia soli i tłuszczów zwierzęcych
  • zaprzestanie palenia tytoniu
  • zwiększenie aktywności fizycznej (minimum 3 razy w tygodniu 30 min. Dość intensywnego wysiłku)
  • ograniczenie spożycia alkoholu

Leczenie farmakologiczne : preferuje się leczenie skojarzone dwoma lub trzema lekami w małych dawkach preparatami o przedłużonym czasie leczenia.

 

Masz 40 lat przyjdź raz w roku do naszej przychodni – zmierz ciśnienie krwi !